Damaged luggage

Langverwacht en het kon niet beter vallen: het mooie weer.
Terug in korte broek en T-shirt de straat op. Lezen in het park. Koele witte wijn tijdens de lange avonden. Slenteren door de braderij en spekken én rode neuzen én macarons kopen. Wakker worden en slapen gaan met de vogels. Heel de nacht in Brussel op een terras zitten. Koude en warme slaatjes.

Wie zit er eigenlijk nog op het internet?

Druk.

Zaterdag was het weer kookavond van de club met een ongezonde voorliefde voor scherpe messen. Het thema was gerechten met een 'a', gezien de tijd van het jaar natuurlijk een synoniem voor asperges. Ik stond in voor de hoofdschotel en koos voor een aspergerisotto met Iberisch varkenshaasje. (Al wou ik eerst met Argentijnse steak met aardappel-aubergine-ajuin-taartjes uitpakken, maar er is momenteel geen Argentijnse steak meer te vinden en om taartjes voor negen personen te maken is een serieuze oven nodig).

Om het helemaal goed te doen was het plan op de markt de meest verse producten aan te kopen voor een optimaal resultaat. Dat viel tegen. Er zijn vast wel markten waar je de meest exquise dingen kan vinden, maar daar hoort de zaterdagmarkt van Mechelen zeker niet bij. Tenzij je oude mensen in allerlei geuren een culinair genot vindt. Er was zelfs maar één groentekraam dat Belgische asperges aanbood, de rest maakte het zich makkelijk met Spaanse import.

Gelukkig laat Delhaize me nooit in de steek; ik vond er niet enkel de groen asperges en risotto die ik zocht, ze hadden ook Iberisch varkenshaasje in promotie. Heerlijk vlees met een fijne eikelsmaak.
Perfect dus. Jammer dat m'n gerecht de mist inging door verkeerd geschatte kooktijden (ik kan echt niet met elektrische kookvuren werken, te verwend door m'n eigen gasvuur), wat resulteerde in koud vlees met een te gare risotto. Erg jammer.

Voor de rest was het een leuke avond en heb ik goed gegeten, gedronken en bijgepraat. Volgende maand doen we het weer, dan zien enkele kreeften hun nemesis.

Voor de volledigheid, het menu:

Tempura van asperges, aubergines en rode ajuin met bijhorende appetijtelijke dipsausjes
Aspergesalade met panchetta en pecorino
Aspergerisotto met Iberisch varkenshaasje
Gegratineerde ananas met amandelcrème

M'n persoonlijke doosje frisheid is aangekomen.

En wat zeggen we dan?

Dank u, mijnheer Mentos.

Het is frustrerend om tijd en energie in een zelfgemaakte lasagne te steken en deze dan even later in de supermarkt te zien liggen voor €0,79.

Kokende ouders, de volgende slachtoffers van de globalisering?

er zijn geen seizoenen meer. We hadden al een groen Kerst en een wit Pasen.

En nu heb ik gisteren nog een onaangeroerde blok marsepein van Sinterklaas teruggevonden!

Doe daar eens iets aan, mijnheer Leterme!

• Als je asperges klaarmaakt, moet je echt wel eerst nakijken of de dunschiller in huis is. Het gaat met een keukenmes, net zoals je ook overal te voet kan geraken.


• Peterselie moet je fijn snijden. Niet grof. Ook niet als je beugesneden bent.


• Volkorenpasta is lekker en gezond en past helemaal niet bij asperges met garnaal.

Soms ben ik toch zo'n kluns in de keuken.

Als thema voor de volgende bijeenkomst van de kookclub, stelde ik "Gerechten met de letter A" voor. Goed idee, vond ik.
Als vrijwilliger om de volgende maal het hoofdgerecht te verzinnen, stelde ik mezelf voor. Op zich niets mis mee.

Het is de combinatie die een probleem stelt.

Gerechten met de letter A? Djeezes, wie verzint het? Ik ben zoekende.

Ok, het is reclame, maar ik kan soms gelukkig worden van gratis prullen. ('Soms' is wel het kernwoord in de vorige zin.)

Ontwerp je eigen Mentos Gum Pocket Bottle!
Ontwerp hier gratis een etiket voor je Mentos Gum Pocket Bottle, daarnaast krijg je ook nog een gratis bottle naar keuze meegestuurd.
Zet je naam en foto op de verpakking. Plak het etiket op je eigen Mentos Gum Pocket Bottle of op die van je vrienden, je hebt altijd iedereen bij je!

Ik ben de laatste tijd lichtjes verslaafd aan Mentos (en Tic Tac, als het maar wit is en een frisse smaak heeft), dus zo'n doosje zou misschien eventueel praktisch kunnen zijn. Toch voor een week of zo.

Te vinden op http://cluster.icecards.com/mentos2008be/

Deze frisse verschijning lacht me binnenkort toe.

8 maart: Stella Maris VIP-avond
Kreeft- en oesterbuffet ** Grillade van zonnevis, mergpompoenspaghetti en zeevruchtencoulis ** Kalfsoester archiduc, artisjoktatin en tariflette ** Pleiade van Franse aoc-kazen en heerlijke zoetigheden ** Koffiebar
Ondermaats

9 maart: Italiaanse eetdagen Thila Coloma Scouts
Insalata mozzarella caprese ** Tagliatelli con scampi e salsa diavolo ** Panna cotta



Ontwapenend lekker

10 maart: maandagavonddiner bij ouders
Lasagna



Eeuh... voedzaam

11 maart: verjaardagsdiner door K.
Experiment met rode pesto.



Gezellig

12 maart: gewoon, ordinair, warm eten

13 maart: personeelsfeest
Mousse en tartaar van traditioneel gerookte zalm, Isigny-kruidenroom, knapperige jonge sla en brioche broodje ** Stoofpotje van hoevekip, kleine zilveruitjes en gebakken paddestoelen, raviolo met spinazie en verse geitenkaas ** Ijsgekoelde vacherin met moka, crème van Irisch Coffee
Best lekker, maar duidelijk een diner voor meer dan 200 personen

14 maart: afscheidsetentje vertrekkende collega
Anti pasta mista ** Fusilli pizzaiolo


(Te laat met de foto, het was snel op.)
Standaard keuken

15 maart: kookclubje






                      
(Ik heb er te laat aan gedacht foto's te nemen, maar meer hier bij Bart).
Winner! Echt lekker en apart.

16 maart: schoolfeest Sint-Jozef Coloma
Visschotel ** Dessertbord



Licht verteerbaar

Neen, het is erger dan stoppen met roken. Dan toch een suiker- en chocoladeverslaving in mijn lijf?

Maar ik ga niet toegeven. Ik kan soms een bitch van een karakter hebben, dat houd je niet voor mogelijk. Ik heb al 24 uur overleefd op water (en beetje koffie), fruit, groenten, rijst, vis en een ei. Kippenei. Zo een zonder chocolade in.

En het is blijkbaar nodig, de Gezonde Week©. Ik ben op iets meer dan een week 3 kilo bijgekomen. 3 kilo! En dan voor iemand die zich al jaren eigenlijk niet meer hoeft te wegen, omdat het toch steeds ongeveer net iets minder dan 70 kilo is.
Bijna nog erger: door het anderhalve week niet trainen + die drie kilo liep het lopen voor geen meter. Amper 25 minuten hield ik het vol.

Natuurlijk vind ik op dat moment in despar een pot speculaaspasta.
De kinderen zijn enthousiast.

Ik roep zachtjes: "Jeuj."

Ik haat gezonde weken.

Ik heb nu al opnieuw zin in chips en chocolade en alcohol en zo.
Waarom doe ik dit eigenlijk? Wat hoop ik te bewijzen? Wat heb je aan een lang leven als het saai is? Is al die alarmerende gezondheidspraat niet overdreven?

Het lijkt wel op stoppen met roken ;-) Afkicken, maat!

En die speculaaspasta waar ieders mond zo van overloopt en die ik wel eens wilde proberen en de kinderen verrassen en zo, wel, die dus, die was uitverkocht in dendelais.
Er was enkel nog een leeg rek met de prijsaanduiding.

Uitverkocht. Nada dus.

Kunnen ze daar niet iets tegen bedenken?

Na de uitspattingen van vorige week, ga ik me deze week matigen.
Een gezonde week dus.

Geen snoep, chocolade, bier, chips, zware maaltijden, frieten, pizza of lui gedoe,
maar
fruit, water, evenwichtige maaltijden, sport en ontspanning, stress vermijden, elke dag minstens drie keer heel hard lachen, voldoende nachtrust, zen zijn, ...

Volgende week evalueren we de boel en dan kan bepaald worden hoe ik de rest van mijn leven ga doorbrengen: al feestend of evenwichtig.

In januari bracht brouwerij Het Anker een whisky op de markt, gedistilleerd op basis van het moutbeslag van het bier Gouden Carolus Tripel. Van de eerste 2500 flessen, die ondertussen allemaal zijn uitverkocht, staat er één hier naast mij op tafel.

Wel, het is zeker geen teleurstelling. Het is geen top-whisky, maar dat de
was ook niet de ambitie van de brouwerij, denk ik. Het is wel een zeer lekker en authentiek product, een eerder zachte whisky waar je het bier in proeft. "... een zeer evenwichtige en zuivere smaak, met diverse fruit- en hout toetsen".

Ideaal voor een zondagavond met guur weer. Jammer dat er geen open haard in huis is. En zo'n hond. En geruite pantoffels.

Vanavond mag ik weer mee naar het jaarlijkse diner van Stella Maris. Een uitgebreid en exquise diner dat volledig klaargemaakt en geserveerd wordt door de studenten van de school. Vooral het dessertbuffet is een bijna orgastisch hoogtepunt van zoetigheden en lekkernijen.

Morgenmiddag gaan we eten op de jaarlijkse restaurantdag van de scouts. Iets minder verfijnd, maar zeer ongedwongen en leuk van sfeer en gezelschap.

Maandag gaan we eten bij mijn ouders die dan de kinderen van school halen. Gewoon eten.

Dinsdag gaat K. iets speciaals voor me klaarmaken, omdat het dan die ene dag in het jaar is die iedereen zo speciaal vindt maar ik het nut niet van inzie. Een verrassing dus.

Woensdag probeer ik thuis te blijven en niet te eten.

Donderdag is het jaarlijkse personeelsfeest. Eerst lekker eten en drinken, daarna dansen. Een feest, quoi.

Vrijdag zou ik misschien iets gaan eten, maar dat ligt gelukkig nog niet vast. Want

Volgende week zaterdag starten we met een kookclubje. Gewoon, fijn samen koken en eten. Geen stoerdoenerij van exotische bereidingen en zo.

En volgende week zondag eindigen we dan op het schoolfeest om te gaan eten in de drukke refter.

Tonight I rode with the devil
and I feel fine.

Time to go to sleep. Wouldn't want to miss the weekend ;-)

Deze avond had ik iets experimenteel met kip en soja en rijst klaargemaakt in de wok.
Lukas vond het alleszins het goorste dat ik ooit heb klaargemaakt. Hij wil dan ook groot worden op enkel rijst.

Zonder er bij stil te staan heb ik kaap 100 gerond. Ik zal dus maar niet beweren dat het een speciale gebeurtenis voor me was.

Ik vind het bloggen nog steeds leuk. Het helpt me door mijn gedachten te materialiseren, waardoor ik ze beter kan betasten en van alle kanten bekijken.

"Een succesvolle blog bespeelt een niche."
Ik hoef niet succesvol te zijn. Ik zou het zelfs redelijk beangstigend vinden om door een massa mensen gelezen te worden, mensen die je beoordelen, die je denken te kennen. Maar dat risico is redelijk onbestaande.

Ik ben geen niche. Ik schrijf over mijn leven, over foto's, over het internet, over eten, over muziek, over films, kunst, hardlopen, mijn werk, over mijn gedachten. En over House MD ;-)

Ik zie mezelf ook niet als een niche. Integendeel, ik ben in zoveel geïnteresseerd, dat ik eigenlijk een kruising tussen een met-alles-meeloper en een homo universalis ben. Ik ben sportief. Schaak. Lees graag SF en Literatuur. Trek sinds kort veel foto's. Ben al mijn hele leven met computers in de weer. Ben psycholoog. Manager. Heb een zeer creatieve geest. Werk bij een financiële instelling. Heb een gezinsleven. Drink graag bier, goede wijn en whisky. Kook graag en lekker en ga graag eten in deftige restaurants en kebab-zaken. Kijk graag films. Draag graag mooie kleding, hippe kleding of geklede kleding. Of alledrie. Of niets in de sauna. Reis graag naar grote steden. Ga graag stappen met tent en rugzak. Hou van hedendaagse kunst.

Maar ik houd niet van voetbal. Je kan niet alles hebben.

Ik heb eens gelezen (geen referenties) dat top-chefs zich niet zozeer onderscheiden door hun kookkunst. Een begenadigd amateurkok kan immers ook de meest exquise gerechten klaarmaken. Maar een topkok kan dat wel elke avond, onder stress en voor vele gasten tegelijkertijd.

Dat bedacht ik deze avond, toen ik een dochter troostte die gevallen was, de pasta aan het overkoken was en al lang niet meer al dente was en de zelfgemaakte chocoladebroodjes in de oven magischerwijze in steen aan het transformeren waren.

Dan toch maar mijn job niet opgeven voor een carrière in de horeca.