Damaged luggage

Druk.

Op een onzalig afschuwelijke dag -koud, wind, regen- ben ik me gaan uitleven in Gent op een fijne Photowalk.

Het was een leuke bende flickers bijeen, al had er helaas niemand een statief bij. Er gaan nog photowalks volgen (met Antwerpen als grote kanshebber als volgende), dus trek wel eens graag: join the group. (De suggestieve tekst is intentioneel)


Over mijn eigen foto's was ik helemaal niet zo tevreden, enkel deze filmscène vond ik zelf geslaagd:

Ok, het is reclame, maar ik kan soms gelukkig worden van gratis prullen. ('Soms' is wel het kernwoord in de vorige zin.)

Ontwerp je eigen Mentos Gum Pocket Bottle!
Ontwerp hier gratis een etiket voor je Mentos Gum Pocket Bottle, daarnaast krijg je ook nog een gratis bottle naar keuze meegestuurd.
Zet je naam en foto op de verpakking. Plak het etiket op je eigen Mentos Gum Pocket Bottle of op die van je vrienden, je hebt altijd iedereen bij je!

Ik ben de laatste tijd lichtjes verslaafd aan Mentos (en Tic Tac, als het maar wit is en een frisse smaak heeft), dus zo'n doosje zou misschien eventueel praktisch kunnen zijn. Toch voor een week of zo.

Te vinden op http://cluster.icecards.com/mentos2008be/

Deze frisse verschijning lacht me binnenkort toe.

Zonder er bij stil te staan heb ik kaap 100 gerond. Ik zal dus maar niet beweren dat het een speciale gebeurtenis voor me was.

Ik vind het bloggen nog steeds leuk. Het helpt me door mijn gedachten te materialiseren, waardoor ik ze beter kan betasten en van alle kanten bekijken.

"Een succesvolle blog bespeelt een niche."
Ik hoef niet succesvol te zijn. Ik zou het zelfs redelijk beangstigend vinden om door een massa mensen gelezen te worden, mensen die je beoordelen, die je denken te kennen. Maar dat risico is redelijk onbestaande.

Ik ben geen niche. Ik schrijf over mijn leven, over foto's, over het internet, over eten, over muziek, over films, kunst, hardlopen, mijn werk, over mijn gedachten. En over House MD ;-)

Ik zie mezelf ook niet als een niche. Integendeel, ik ben in zoveel geïnteresseerd, dat ik eigenlijk een kruising tussen een met-alles-meeloper en een homo universalis ben. Ik ben sportief. Schaak. Lees graag SF en Literatuur. Trek sinds kort veel foto's. Ben al mijn hele leven met computers in de weer. Ben psycholoog. Manager. Heb een zeer creatieve geest. Werk bij een financiële instelling. Heb een gezinsleven. Drink graag bier, goede wijn en whisky. Kook graag en lekker en ga graag eten in deftige restaurants en kebab-zaken. Kijk graag films. Draag graag mooie kleding, hippe kleding of geklede kleding. Of alledrie. Of niets in de sauna. Reis graag naar grote steden. Ga graag stappen met tent en rugzak. Hou van hedendaagse kunst.

Maar ik houd niet van voetbal. Je kan niet alles hebben.

dio5 is in Flickr met een "Doel" groep gestart. Goed idee. Ik vind het enorm leerrijk om te zien welke foto's andere mensen van hetzelfde onderwerp getrokken hebben. Zo zie ik wat ik gemist heb en totaal fout heb gedaan.

Boodschap aan allen, iedereen en allemaal: join the group!

En stop de waanzin.

Et voilà, de oogst:

Het was vandaag mooi weer, de vogeltjes floten, Lukas was naar de scouts, dus ben ik met Margo fijn naar het buitenzwembad gegaan.

LEG NEER DIE TELEFOON! Je hoeft helemaal niet te bellen! Ik ben niet gestoord! Toch niet gevaarlijk.

Het buitenzwembad is een onderdeel van het BLOSO-domein van Hofstade. Place to be als je eens een fijn rondje van vijf kilometer wil lopen door de natuur, of wat op het strand wil zitten, of naar de speeltuin wil. Wat Margo zeker wil.

Ik ben met haar dus naar de speeltuin gefietst, waar ik gezellig op het terras in de zon heb gezeten. Op het einde zijn we even naar het buitenzwembad gegaan, een trots complex dat al zo lang ik er kom (meer dan tien jaar) verlaten bij ligt en dus elk jaar mooier word in zijn vervallenheid. Jammer dat Margo er bij was, ik dierf met haar niet echt te gaan ronddwalen in het complex, maar ik ben er van overtuigd dat je er prachtige foto's kan nemen.

Als er iets is dat ik na bijna twee maanden oefenen geleerd heb over fotograferen, is dat het eigenlijk niet zo vanzelfsprekend is.
Het lukt me al enigzins om scherpe en belichte foto's te krijgen, ik heb al wat meer inzicht in de techniek en ik begin mijn fototoestel te kennen, maar.
Maar daar trek je nog geen mooie foto's door.

En ik vind het nog heel moeilijk om zelf te evalueren of een foto nu goed is of niet. Bij iemand anders lukt me dat wel, maar een eigen foto is slechts het eindproduct van een heel proces dat je hebt meegemaakt. Je kent de achtergrond, kent het verhaal, je kan de dingen aanvullen die niet op de foto staan.
Maar dat kan de argeloze kijker dus niet.

De commentaar op de Doel-foto's was dan ook duidelijk: de kadrering was niet goed, er ontbrak een duidelijke focus, er zat geen verhaal in de foto,...

Het interessante artikel van Sart68 '4 reasons why you shouldn’t delete images' en een ogenblik van contemplatie brachten me tot een inzicht.

Ik ga een extra geheugenkaartje (of twee?) kopen, om vanaf nu veel meer foto's te trekken. Veel meer van hetzelfde. Dus: dichter, verder, vanuit een andere hoek, op een later ogenblik, met of zonder mensen,... Die vele foto's ga ik dan allemaal bekijken op het computerscherm, om dan uit te maken welke versie het beste is en waarom. Het is immers pas door iets beters te zien dan je merkt dat het beter kan.

En wie weet leer ik hierdoor in de toekomst al door de zoeker het correcte beeld te vinden.

Ouder worden is fun: je wordt er wijzer door! Of je denk dat je wijzer wordt. Alleszins: je voelt je wijzer.

Mooi weer, weekend, geen speciale evenement: een typische DIP-dag.
Druk In Planckendael.

Met mooi weer en Lukas naar de scouts gaan Margo en ik wel eens graag naar Planckendael. Het is vlakbij, we hebben een abonnement en er valt altijd wel wat te beleven. Al is het maar om een ijsje te eten.
Vandaag waren er jammer genoeg geen ijsjes. Wel veel volk en dus een volle parking. Gelukkig dat we met de fiets waren.

En ik had, zoals steeds de laatste tijd, m'n fototoestel bij me.

Vandaag naar de photomeet gegaan in Doel, met enkel jongens en een meisje van Tweakers.net.

Het weer was prachtig, de huizen verschrikkelijk mooi vervallen, het was een plezier foto's nemen.

De oogst vind je terug op
http://gathering.tweakers.net/forum/list_messages/1275471//.

Mijn persoonlijke favoriet:

Stand van zaken:


Terug beginnen lopen: check!
Ik kan al terug zonder enig probleem 40 minuten lopen. Een marathon zie ik dit jaar niet zitten, maar volgend jaar moet dat ergens in te plannen zijn.

Stoppen met roken: check!
Ik denk er helemaal niet meer aan en mis het nauwelijks. Behalve als ik gestresseerd of moe ben. Dus eigenlijk nog best vaak.

Bloggen: check!
Al meer dan 50 berichten op een dikke maand, niet slecht gedaan. Er zijn er zelfs bij die ik zelf wel leuk zou vinden om te lezen, had ik ze niet geschreven. Ik heb ook al enkele lezers, onverwacht / spannend.

Fotograferen: check!
Ik ben zo blij met m'n D40, ik loop vaak te glunderen als ik hem gewoon al maar wat kan vasthouden. Er zijn nog massa's dingen die ik moet leren (zoals: hoe trek ik mooie, scherpe, inhoudsvolle foto's), maar ik geniet er van. En dat is het belangrijkste.

Wat nieuwe mensen leren kennen: check!
Het is niet moeilijk, je moet het eigenlijk gewoon doen. Het moeilijkste is om de gelegenheden in het drukke leven in te passen.


Al vijf voornemens, waar, ik herhaal, niet in geloof, vijf dus, goede voornemens, wel...
Niet slecht. Iemand beter?
Nog elf maanden te gaan, ik ben benieuwd of ik de lijst helemaal doorstreept krijg.

Wat krijg je als je een bende bloggende fotografen en fotograferende bloggers loslaat op een fotomuseum?

1. Veel materiaal. Lenzen, zware toestellen, tassen, draagslaafjes,...
2. Fotografen die fotografen fotograferen die fotografen aan het fotograferen zijn.



En nuttige commentaar, achtergronden, de smerige roddels over Vanfleteren,
en de kans om de mensen achter die blogs te ontmoeten. Het was verrassend.

Thnx Artur.
Check zeker deze, deze, deze, deze, deze, deze, deze, deze, deze en deze natuurlijk voor mooie foto's.

Gisteren lekker Mexicaans gaan eten.
Deze middag mijn medewerk(st)ers getrakteerd op een etentje voor het nieuwe jaar.
En deze avond gaan eten met deze fijne dame


En daardoor niet kunnen gaan lopen (te moe en te zigzaggend). Maar nog steeds rookvrij, als een deftig restaurant!

Zoals de wijze Hannibal steeds zei: ik heb een plan.
Ik heb dus een nieuwe hobby. Maar om wat te leren om te gaan met mijn nieuwe gadget en om het beeld te leren kennen, start ik bij deze een Project op.

Titel: Green cross (pharmacies)
Je vindt ze terug op Flickr.


Ik heb me steeds aangetrokken gevoeld door die groen, lichtgevende kruisen die je overal terugvindt (op een steriele, a-sexuele manier weliswaar). Echt overal. Op twee dagen tijd heb ik zonder speciaal een omweg te maken al 10 verschillende kruisen vastgelegd. 10! Daar hoort dus telkens ook een apotheek bij! Niet moeilijk dat er zoveel zieke mensen zijn.

Het plan is dus om zo'n groene kruisen te gaan verzamelen. En te trachten de foto's boeiend te houden, dus niet gewoon zoveel mogelijk foto's, maar telkens een nieuwe benadering te vinden.

Ben benieuwd. Wish me luck!

Goed Voornemen nummer zoveel (ik ben de tel al kwijt) was eindelijke eens wat serieus gaan fotograferen.
Ik heb het altijd graag gedaan en fotograferen ook. Eerst met van die kartonnen wegwerpcamera's, daarna... met hun metalen tegenhangers. Ze waren niet bedoeld om weg te werpen, maar echt goed waren ze niet, besef ik nu.

Het is pas als je een echte SLR ondervindt dat je beseft wat je al die jaren gemist hebt. Het duidelijke beeld. Die directe respons. De controle over het beeld. Het feit dat je geen excuus meer hebt als je slechte foto's maakt (laatste opmerking is enkel bedoeld voor de volledigheid, nvdr).

Ik ben dus enorm blij met m'n Nikon D40. Een instapmodel, zoals geschreven wordt. Want het is nooit een goed idee om onmiddelijk de beste kwaliteit te kopen, dat moet je verdienen van jezelf.

En ik ben o zo blij met het toestel! Ik ben al zeer verknocht aan de 'klik' die hij maakt wanneer je foto's maakt. Al ben ik zeker ook blij dat ik er de optie van de tweede lens 55-200 heb bijgenomen. Ik heb het nogal op inzoomen. Volgende post: Het Project.

Met de kindjes naar Winterfoor gegaan. Al waren ze lichtjes wantrouwig ("Waar gaat hij ons deze maal weer naar ontvoeren?" zag ik ze denken) en deed het woord 'nostalgisch' er zeker geen goed aan.

Dus in sceptische stemming kwamen we aan op de zeer kille kaaien van Antwerpen, waar iemand overschotjes kerstbomen had neergeploft. Ik had de auto bijna teruggedraaid om elders ons geluk te zoeken, toen ik kinderen glunderend naar binnen zag gaan. Leken wel tevreden. Het kon dus wel eens meevallen.

Na obligate vestiaire en tickets, betraden we de grote hangar. Mmm, het zag er niet slecht uit. Kleurrijk. Niet te blikkerige muziek, en al helemaal niet de technotroep die je op een reguliere kermis hoort.

'Papa, papa, mag ik daarin? En daarop? Mogen we overal op ???' Ik weet het, ik voed mijn kinderen té sceptisch op. Ze konden gewoon niet geloven dat alles 'gratis' was en ze dus mochten doen wat ze wilden.

Het was leuk. Een paardemolen. Twee rupsen (ik heb het wijselijk bij één gehouden). Een bewegend huis. Een spiegelpaleis. Een spiegeldoolhof. Een clown. Een schminkkraam. Er waren zelf gratis ijsjes, geserveerd door een kunstenmaker.

En om de magie compleet te maken, bleek, toen we huiswaarts reden, dat het lichtjes gesneeuwd had. Het is me wat, 2008.

1. Het is niet omdat januari begonnen is dat er al solden zijn, J. Solden beginnen op 3 januari, J. Morgen dus.


2. Niet iedereen kan zomaar een ticket voor een voetbalwedstrijd kopen. Wist ik veel dat ik er zeer gevaarlijk uitzie (*me like that*). Dus iemand van Mechelen kan geen kaartje kopen bij Anderlecht, ook al is zijn nichtje de grootste fan van die ploeg. Dus zullen we met paars-witte sjaal in het supportersvak van KV Mechelen gaan zitten. Ziet iemand een probleem?


3. 't Is niet omdat je een deftig fototoestel koopt, dat je al je foto's meteen goed gaan zijn. Ik voel een leercurve.